Szaleństwa panny Ewy

• Reżyseria i scenariusz: Kazimierz Tarnas (według powieści Kornela Makuszyńskiego).
• Produkcja: Polska (Telewizja Polska – PRF „Zespoły Filmowe” – Zespół Filmowy „Kadr”), 1984 r.
• Obsada: Dorota Grzelak (Ewa Tyszowska), Emilian Kamiński (Jerzy Zawidzki), Anna Seniuk (pani Szymbartowa), Bogdan Baer (Wacław Szymbart), Zdzisław Kozień (Stanisław Mudrowicz).

Fabuła

Akcja rozpoczyna się w 1932 roku. Wybitny bakteriolog, doktor Tyszowski, musi pilnie wyjechać do Chin, by walczyć z wybuchem epidemii. Przed daleką podróżą zostawia swoją 16-letnią córkę Ewę pod opieką państwa Szymbartów. Dziewczyna nie potrafi jednak znieść okrutnych, pedagogicznych metod stosowanych przez panią Szymbartową i decyduje się na brawurową ucieczkę z domu przez okno. Świadkiem tego niecodziennego zdarzenia jest młody, zadłużony malarz Jerzy Zawidzki, z którym Ewa szybko nawiązuje nić przyjaźni. Pełna młodzieńczej energii i optymizmu, postanawia pomóc artyście. W tym celu udaje się bezpośrednio do właściciela kamienicy, ponurego i bogatego samotnika Stanisława Mudrowicza. Wdzięk dziewczyny i jej niekonwencjonalne „szaleństwa” mają zbawienny wpływ na otoczenie – ocieplają serce Mudrowicza i pomagają nowo poznanym osobom uporać się z życiowymi trudnościami.

Ciekawostki

• Film jest adaptacją niezwykle poczytnej powieści młodzieżowej Kornela Makuszyńskiego (wydanej w 1940 roku), która dzięki ciepłemu humorowi dawała czytelnikom ucieczkę od ponurej rzeczywistości tamtych lat.
• Reżyser Kazimierz Tarnas równolegle przygotował wersję kinową oraz wieloodcinkowy serial telewizyjny. Co ciekawe, około 40% materiału w wersji kinowej to ujęcia nakręcone specjalnie dla dużego ekranu, dzięki czemu film nie jest jedynie streszczeniem serialu.
• Aby znaleźć odpowiednią odtwórczynię głównej roli, przesłuchano aż 350 kandydatek w szkołach i ogniskach artystycznych. Twórcom zależało na pełnej naturalności, dlatego zdecydowali się powierzyć tę rolę naturszczyszce – Dorocie Grzelak.